IJsvogel gezien

IJsvogel gezien
28 juli 2022

In het eeuwenoude Asserbos waar ik nogal eens loop, stroomt een beek. Mooi slingerend, alsof het expres om de oude bomen heen is gegraven. Een beek met een naam. Een naam, hoe kan het ook anders: ‘de Bosbeek’.

De Gassloot
Prijkend op oude ansichtkaarten al van begin twintigste eeuw, de Bosbeek. Ook hangt ze hier en daar binnen de muren van huizen. Geschilderd door kunstenaars met gevoel voor schoonheid. Ze is zoals een beek hoort te doen, licht stromend, gevoed door bronnetjes en door de vele, soms honderden jaren oude sloten. Vroeger was haar naam de Gassloot, een bijnaam die ze kreeg, door een aan haar oever gebouwde gasfabriek. Minachtend, werd ze de stinksloot genoemd. Het was ook af en toe niet te harden.

Gastvrouw
Maar tijden zijn veranderd. Natuurorganisaties mogen graag mopperen, het is vaker niet goed dan wel, maar met de Bosbeek zit het wel goed. Ze is gastvrouw geworden voor waterdrieblad en waterviolier. Indicatoren van goed water die er niet om liegen. En langzaam stroomt ook dit water, vanuit het kleine zijdal, midden in de Drentse hoofdstad, naar de grote moederbeek, de mooie Drentsche Aa.

Een betoverende ontmoeting
En bij die Bosbeek, daar midden in het bos, heb ik vaak een ontmoeting. Het is in een flits, het is meestal maar heel even, maar mijn hart slaat ervan over. Ze is blauw, hemelsblauw. Ze is een betoverende verschijning. Het is zoals een oudere dame, een dame van stand, mij laatst eens vertelde: IJsvogel gezien … God gezien.

Tekst: Marten van Dijken
Foto`s ijsvogel: Willemien Alons